Opowiadania z przeszłości

Parkujemy przed SOR-em. Wchodzimy do poczekalni. W powietrzu czuć zapach potu, środków dezynfekujących. Na plastikowych krzesłach pod gabinetem doktora siedzą petenci. Niektórzy wpatrują się w

Zauważam, że mój rozmówca mocno się wkręcił. Najwyraźniej cała ta sytuacja łechce jego ego. Z zapałem, błyskiem w oku, mówi o kolejnych wątkach w sprawie.

Wchodzę z powrotem do pokoju. Czuję się, jakbym znowu wskoczył do wirówki. Jacek cały czas urabia Sebastiana. Na przemian gada o jego rodzinie, jej bezpieczeństwie,

     Spoglądam na kartkę kalendarza stojącego na moim biurku. Chociaż szczerze mówiąc – jaki to ma znaczenie?  Jak by nie patrzeć dziś jest środa.